देवा

किती लाविले मी तुला बोल, देवा,....

कितीदा दुःखात केला मी त्रागा.

हसले, रङले,.....उगा शिणविली काया....

उमगले ना मजला, ही तुझी सर्व "माया" !

कळतो, मला आता , हा तुझा सारा खेळ...

दवङला फुकाचा, आयुष्यात वेळ....!

समजाविले मी स्वतःलाच आता,

मी केवळ निमित्त, तूच कर्ता, करविता !!

✍ सुजाता.

निसर्ग

कित्ती सुंदर निसर्ग.....

किती भव्य,.... किती विशाल.....

एवढीशी मी, 

त्याहून एवढीश्शी माझी दुःख....

ओंजारत गोंजारत बसले होते...

सगळी गळाली,

निसर्ग कवेत घेता घेता,....

सगळे Problems, सगळे Ego

पुसले गेले,

निळेपणा डोळ्यांत साठवता साठवता !

गर्भरेशमी निळेपणा, लखलखतं आकाश,

चमकतं पाणी, मी वेगळी नाहीच कोणी....

शिवोहम् शिवोहम्.....।।

✍️ सुजाता.