आनंदाचे अत्तर

आनंदाचे अत्तर मी स्वतःवरच उडवले आहे,

त्यामुळे मी जेथे जाईन तेथे 

हा आनंदाचा दरवळ माझ्या भोवती असेल.

कठीण प्रसंगांमध्ये किंवा 

निराश माणसांमध्ये मी असेन,  तरीही

माझ्या 'ऑरा' मध्ये हा आनंदाचा गंध 

सतत माझ्या सभोवती असावा, एवढीच

माझी या नवीन वर्षात पदार्पण करताना

आकांक्षा आणि अपेक्षा.....😊🙏

पावसांत

पावसात मनसोक्त भिजायला हवं,....

इतरांना विसरून, मोठ्ठयांनी गायला हवं,

ङोलणा-या फांदीसंगे नाचायला हवं,

कधीतरी वेड्यासारखं वागायला हवं....!

किरकिर करणा-यांना वगळायला हवं,

Criticize करणा-यांना ओलांङायला हवं....

मुद्दाम दुखवणा-यांना दुर्लक्षायला हवं,

कधीतरी वेड्यासारखं वागायला हवं....!

स्वतःलाच नव्याने शोधायला हवं,

स्वतःवरच प्रेम करायला हवं,....

स्वतः साठी थोडं तरी जगायलाच हवं,

कधीतरी वेड्यासारखं वागायला हवं....!

✍ सुजाता.

रंग माझा

रंगूनी रंगांत साऱ्या, रंग माझा वेगळा....

गुंतूनी गुंत्यात साऱ्या, 

पाय माझा मोकळा

काडी काडी जमवूनी मी,

जीव ओतिला सगळा,

त्या घराच्या चौकटितूनी

आता मजला वगळा....!

बीज लाविले, "स्वत्त्वाचे"

त्याला कोंब आला कोवळा,

मुक्त जगाच्या अंगणी मज

श्वास घेऊदे, मोकळा....!!

-✍️  सुजाता

मेरी life

अब मैंने पूछना छोङ दिया है,

की मुझें जिंदगीसे क्या चाहिए....

अब मैं पूछतीं हूँ,

कि जिंदगी को मुझसे क्या चाहिए ।

बहुत जी लिए, गुस्सा और तक़रार करते हुए,

अपने गमों का इलज़ाम औरोंको थोपते हुए ।

अब मैंने चखा है, ज़िम्मेदारी उठानेका 'स्वाद'

मेरे सुख- दुख की जिम्मेवार हूँ मै ।

ख़ुद मैं ही मेरी जिंदगी की शिल्पकार हूँ मैं ।

दूसरों को और खुद को भी 

माफ़ करने को तैयार हूँ मैं ।

अबसे तो खुद की ही यार हूँ मै ।

क्यों ढूँढू मैं और कहीं, 

बस अब तो खुद ही मेरा प्यार हूँ मैं ।

✍ सुजाता ।💃🏼

कृष्णसखा

एकेकाचा कृष्णसखा, प्रत्येकाला भेटतो ....

खोल खोल आत मनाच्या, तोच राहात असतो.

 बुद्धी तेथे थांबते, अन विचारही संपतो,

 ज्याचा त्याचा कृष्णसखा ज्याला त्याला लाभतो !

मी न  शरीर माझे, अहंकारही हा संपतो....

 ज्याचा त्याचा कृष्ण सारथी, योग्यवेळी भेटतो !

मी कधीच बद्ध नव्हतो, हे उमगते त्या क्षणी, 

प्रत्येकाचा कृष्णसखा अंतर्यामी गवसतो....!!

✍️ सुजाता.

आयुष्याचे चक्र

एक  सुगंध मालवलेलं, 

निस्तेज फुल 🥀

झाडावरून गळून पडलं.....

हळुवार मातीवर पहुडलं. 

त्याला का त्याचं दुःख झालं....?

की पडल्यामुळे लागलं ?

नाही !

म्लान पाकळ्यांवर त्याच्या,

मंद स्मित झळकलं. 

झाडाशी, इतर फुलांशी, अन्

फुलपाखरांशी नातं संपलं, 

म्हणून क्षणभर वाईट वाटलं.....

पण फुलताना त्याने सुगंध पसरवला,

फुलपाखरांना मधाचे दान दिले,

पराग कणही वाऱ्यावर सोडले.....

त्याच्या आयुष्याचे 'पूजेचे निर्माल्य' झाले,

अवघ्या देहाचे सोने झाले....!🥀

आता, गळल्यावरही ते कदाचित 

देवाच्या चरणीं ऋजू होईल,.....

एखाद्या फुलदाणीत विराजमान होईल,

किंवा कुणा रमणीचा केशसंभार सजवेल.

आणि अखेर मातीशी एकरूप होईल...

तिच्या कुशीत येऊन पडणाऱ्या नव्या बीजासाठी खत होऊन जाईल,.....

नवीन रोप अंकुरेल, 

अन् नवीन फूल फुलेल. 

फुलण्याचं,आयुष्याचं चक्र असंच चालू राहील.....

आयुष्याचं चक्र  अखंड चालूच राहील.....!

🥀🥀🥀

पिकलं पान

अरे पिकल्या पाना,....

गळून पडणार म्हणून

का उगां खंतावतोस मनां ?

कधीकाळी नाजूक कोंब बनून,

तू वटवृक्षाची सुरूवात केलीस,

हिरवं गार पान बनून वाटसरूला

तुझयापरीने सावली दिलीस.

बहरानंतर पानगळ येणार,

हा ऋतुचक्राचा नियम असतो,

परिपक्वपणे गळून जायला,

मग तू का एवढा विरोध करतो ?

कदाचित गाणाऱ्या वाऱ्यासंगे

तू तरंगत जाशील....

कदाचित पाण्यावर पडून एखाद्या

मुंगीचा जीव वाचवशील....

रंगीत फुलांबरोबर कदाचित

गुच्छामध्ये गुंफला जाशील.

किंवा 'पत्री' बनून देवाच्या

चरणांवर वाहिला जाशील....

एखादा रसिक, वहीत ठेवून

तुला जाळीदार बनवेल,.....

कशावरून, गळून पडल्यावर

आयुष्य तुझं उजाड बनेल ?

झाडाचा Comfort Zone सोडण्यातच

आहे तुझं भलं, खरं !

आणि हे तुला, लवकरात लवकर

उमगलं, तर बरं !!

✍️ सुजाता 🍂

इच्छा

आता एवढीच इच्छा, 

मी भुई चे अंग व्हावे,.....

रोमरोमांतून माझ्या, 

नवनिर्मितीचे कोंब फुटावे....!

मी फुलांचे रंग व्हावे,

अन् धुंदीचे गंध पसरावे.....

मी नदीच्या संग वहावे,

अन् वाऱ्यासंगे लहरावे.....

पाखरांचे मी पंख बनावे,

झेप घेण्या, आकाश व्हावे !

अंधारल्या जीवांसाठी,

अवघा देह "चांदणे" असावा.

भुकेजल्या तान्ह्या साठी

करुणेचा पान्हा फुटावा.

शेवटी श्वास जाताना 

जगण्याचा 'महोत्सव' व्हावा 

जगण्याचा 'महोत्सव' व्हावा !!

✍️ सुजाता 

मोक्ष

हवा कशाला  मोक्ष, 

किंवा 'कुंड़लीनीची जागृती....

आयुष्याचा प्रवास मस्त आहे,

 कशाला मृत्यूची भिती ?

खूप पाऊस पड़तोय?

 ऑफिसला दांड़ी मारून चिंब भिजावं,

पक्षांच्या सूरात सूर मिसळून

 हळूच गाऊन घ्यावं...!

कधीतरी पहाटे ऊठून 

सूर्य उगवताना पहावं....

झाड़ांवर कोवळं ऊन

 उलगड़ताना दिसावं....!

मंदिरात, काही न मागता,

 नुसतंच, घंटेचा  'नाद' ऐकावा,

कोकिळेला साद देऊन,

 'प्रतिसाद '  घ्यावा....!

सूर्यास्तानंतरही समुद्रकिनारी बसावं,..

हलकेच अंधाराचं पांघरूण

 अंथरलेलं  जाणवावं...!

अशा छोटया छोटया जाणिवा,

 जगणं समृद्ध करतात,

आयुष्याचं  लेणं पवित्र, -

 'शुदध'  करतात....!!

-✍सुजाता

माझी कविता

देवानी वरदान दिलंय मला,

 मनातल्या भावना कागदावर उतरवण्याचं

नाही तर माझ्याच भावनांच्या स्तुनामीमध्ये 

वाहून गेले असते,.... मीच.....!

आता कागदांना भिजवून, डोळे कोरडे होतात,

अंगार उतरवून वहीवर, मन होतं शांत 

आणि कडू जहर दुःख पिऊन,

 कवितेत उमटतं "स्मित"!

जे मोठ्याने ओरडू नाही शकत मी,

ते कागदावर ओतत जाते,....

स्वतःला रिती करत 

"सद्चिदानंदा"नी भरत जाते....!!

✍️ सुजाता

गणपती

गणेशा, कशी करावी तुझी आराधना....

रूपातच तुझ्या, सर्व विश्व सामावते ना !

तू विघ्नहर्ता, तूच कर्ता आणि करविता...

सर्वप्रथम तुज पूजितो,

 काम सफल होण्याकरिता.

आनंदिते मी तुझे रुप न्याहाळता,....

तुझे नाम घेता, तुझे गीत गाता.

चिंतीते मी तुझ्या रूपाची प्रतिकात्मता,

सकळ विद्यांचा तू अधिपती, तू ज्ञानदाता !

तू एकदंता, समचित्ता, चतुर्भुज तू,फलदाता

सुख, संपत्ती, आरोग्य अन् मोक्षदाता !

विश्वाचा स्वामी तू, धरणीधर - करूणाकरा, 

मी पतित, मजवरी कृपा करा.

"मोद" देशी तू "मोदक" खाता,

लंबोदर तू, माझ्या पापांचे क्षालन करा !

ओंकार स्वरूपा, आले मी तुज शरण....

मुक्त करी मज, तोडावे आता सारे बंधन !

✍️ सुजाता 🙏🌺🙏

वृद्धाश्रम

काय नसते वृद्धाश्रमात ?.....

समवयस्कांची साथ मिळते,

आतापर्यंत कष्टात काढलेले आयुष्य,

आता मनासारखे जगण्याचे स्वातंत्र्य मिळते.

काय नसते वृद्धाश्रमात......?

 कोणी प्रत्यक्ष जाऊन बघितले ??

दुरून नुसतीच नावं ठेवायची,.....

 काही जणांना खोडच असते !

वया परत्वे परिपक्वपणा दाखवून

तरुणांनाही स्वातंत्र्य द्यावे,.....

आपणच सारे करण्याचा अट्टाहास सोडून,

त्यांनाही जबाबदारीचे भान द्यावे !

*अथश्री* सारखे सहनिवास हवेत वाढाया,

"जनरेशन गॅप" सामंजस्याने भराया,

वृद्धाश्रम नव्हे, "ज्येष्ठ सहनिवास" हवे म्हणाया

लांब राहिले, म्हणून आटत नसते माया,

परिपक्व फळाच्या गोडव्याची किमया.....

 संध्याछाया *सुखविती* हृदया.....!

✍️ सुजाता 

आनंद

कुणीतरी मला विचारलं,

 तुझ्या आनंदाचं रहस्य तरी काय ?..

आमच्यासारखीच दुःखं असताना,

 कटकटी असताना,

 तू एवढी मजेत कशी काय ?.....

मी हसले, म्हटलं त्यात काय.....?

 दुःखांना गोंजारायचं की काय,

कटकटींना तर हजार पाय.....

कंटाळा येण्याला तर सीमाच नाय.....!

पण खरं सांगू का, 

हा आनंद मला कुठे मिळाला नाही,

की दुसऱ्या कुणाचा,.... मी चोरलाही नाही.

हा आनंद.... माझा मी निर्माण केलाय !

दुःखाला मी खो दिलाय....

कंटाळ्याला मी लपवून ठेवलंय,

हास्याची लगोरी उभारलीए,

अन्  *"मज्जेची"*  चौकार ठोकलीए.....!

कुणाकुणाची नावे घेऊ,.....

आणि माझ्या आनंदाचे रहस्य सांगू....

आवडीची माणसं आजूबाजूला असतातच, नावडती मात्र हळूच गाळायची.....!

निळं निळं आकाश, रंगबिरंगी फुलं,

सुखवणारा वारा आणि गाणारे पक्षी....

आकाशात मस्त असते, ढगांची नक्षी !

आनंदाची काही गुरुकिल्ली नाही,

 कारण  तो मुळी बंदिस्तच नाही....!

✍️ सुजाता 💃💃💃💃

जखम

भाळीची जखम भळाळती राहण्याचा

अश्वत्थाम्याला शाप असतो,.....

पण आपण का उगीचच

जुनी दु:खं सांभाळून ठेवतो ?

२० वर्षांपूर्वी झालेले अपमान, शल्य

कुरवाळत बसतो....?

का, भूतकाळाला, वर्तमानातली जागा अडवू देतो....?

वर्तमान काळाला जो खरंच "Present" मानतो,

टोचणाऱ्या आठवणी जो मनातून काढून टाकतो,

तोच खरंतर मुक्त, आनंदी जीवन जगतो !!

✍️ सुजाता.

अंतिम सत्य

मातीतूनी  मूर्ती बनवली,

देवत्वही प्राप्त झाले,

पूजा झाली, सोहोळा झाला ......

अंति विसर्जनही ठरलेले....!

नश्वर सारे,.... सारे क्षणभंगुर

सगुणातून निर्गुणाकडे जायाचे.

आवाहनानंतर विसर्जन निश्चित,

काहीच ना इथे  *ठेहरायाचे* ....!

देह क्षणिक, *चैतन्य* अंतिम सत्य....

कशालाच  ना चिकटून बसायाचे,

निर्गुण ब्रह्म केवळ तरते.....

बाकी सारे बुडायाचे.....!!

✍️ सुजाता 🙏🙏

क्षणभंगुर

आत्ता होतं, लख्खं ऊन, 

अवचित् आली पावसाची सर....

कधी सुख कधी दुःख,

जशी फिरे निसर्गाची लहर....

ऊन-पाऊस, सुखदुःखाचा पाठशिवणीचा खेळ,

सारे सारे क्षणभंगूर, कसा लावावा 'मेळ'....!!

✍ सुजाता.

आयुष्याचा गेम....

मोबाईलवर एक गेम असतो,....

 आपण मन लावून खेळतो,

 जीव तोडून खेळतो.....

 आणि भरपूर मार्क्स जिंकतो.

 पण गंमत अशी,

 की दुसऱ्या दिवशी ते मार्क्स

 कॅरी फॉरवर्ड होत नाहीत.....

 दुसऱ्या दिवशी "नवी विटी नवे राज्य" !

 "नवा गेम नवे मार्क" ....!

पण खेळण्यातली गंमत जराही कमी होत नाही !

आयुष्याचंही तसंच असावं ना ?

येणारा प्रत्येक क्षण भरभरून जगावा....

 आज जगण्याचे राहिलेले "पळ" 

उद्या मिळणार नाहीत.....

असाच तर आयुष्याचा सण 

"महोत्सव" बनतो ना....!

✍️

लहान मूल

माझ्या मनात आहे एक लहान मूल दड़लेलं....

जगापासून, नीती नियमांच्या चौकटीपासून लपवलेलं

समाजात असले की मी शिस्तीत बसते....

एकटीच असले की मात्र मी त्याला बोलावते,

माझ्याशी दंगा- मस्ती करायला....

गाण्यांवर नाचायला, पावसात भिजायला....

ते मूलच माझा सखा हरि बनतं

मग मी   'आशा'  बनून गाणी गाते,

अन्   'ओशो'  बनून मेड़िटेशनही करते....

शेवटी, मेड़िटेशन म्हणजे तरी काय,

"आंतर आत्म्याशी संवाद साधणे"च ना ?....

मग मी ही स्वतःला  सादच तर घालते, ना ?....

असंच मूल असतं आपल्या सगळ्यांच्यात लपलेलं..

पण सगळे त्याला दड़वतात....पार मारून टाकतात

मग शैशव हरपतं, अन् उरतं केवळ  "पोक्तपण" !!

--✍ सुजाता.

मिच्छामि दुकडम्

"मिच्छामी दुककङम् ....

मिच्छामी दुककङम् ..."

मैं तुम्हें माफ करूँ, 

और मुझे माफ़ करना तुम ।

सबसे करती हूँ दोस्ती, नहीं कोई दुश्मन ।

जाने अंजानेमें हुआ बुरा किसी का, 

माफी चाहते हैं हम ।

भुलाकर सारे गम,

साथ रहेंगे हम ।

"मिच्छामी दुककङम् ....

मिच्छामी दुककङम् ...."

✍ सुजाता 😀

🙏🏻👫👬👭🙏🏻

स्वतःसाठी

प्रेम-त्याग-समर्पण, 

सारं असतं स्वतः साठी,

आपण मात्र आव आणतो,

'कर्म' माझी किती मोठी !

पुण्य करा, नाहीतर पापाचा 

ब्रम्हराक्षस येईल भित्यापाठी !

सहृदयतेनी वागलं नाही, 

तर बसत जातात नात्यामध्ये गाठी,

नामसमरण करतानाही भिती दाखवते,

परमेश्वराची अदृष्य लाठी !

म्हणून म्हणते, आपण जगतो,

फक्त आणि फक्त स्वतः साठी....

कशाला मानायचं मग,

मुलांना म्हातारपणाची काठी....?!!

✍ सुजाता.

पाऊस

पावसात मनसोक्त भिजायला हवं,....

इतरांना विसरून, मोठ्ठयांनी गायला हवं,

ङोलणा-या फांदीसंगे नाचायला हवं,

कधीतरी वेड्यासारखं वागायला हवं....!

किरकिर करणा-यांना वगळायला हवं,

Criticize करणा-यांना ओलांङायला हवं....

मुद्दाम दुखवणा-यांना दुर्लक्षायला हवं,

कधीतरी वेड्यासारखं वागायला हवं....!

स्वतःलाच नव्याने शोधायला हवं,

स्वतःवरच प्रेम करायला हवं,....

स्वतः साठी थोडं तरी जगायलाच हवं,

कधीतरी वेड्यासारखं वागायला हवं....!

✍ सुजाता.

राधा

तन -मनास ऐसी झाली श्रावण बाधा 

मी झाले ना रे राधा....

अमृतच बनले विषाचा प्याला अर्धा,

अद्वैत ही सरले, विरली सारी दुविधा....!

✍️ सुजाता 

मुलगी वाचवा

"मुलगी वाचवा"...

मुलगी वाचवा ... मुलगी वाचवा .. ..

कशाला  वाचवा...?

आणि  कुणाकुणापासून  वाचवा ....?

गर्भातच  गळ्याला नख 

लावणाऱ्या  आईबापांपासून  वाचवा....?

की बालवयात तिचं  शोषण  

करणाऱ्या  आप्तजनांपासून  वाचवा ...?

अल्पवयातच पाशवी बलात्कार 

करणाऱ्या  'जात्यांधांपासून '  वाचवा ...?

हवे त्या शाखेत शिक्षण मिळण्यापासून 

वंचित करणाऱ्या शिक्षण संस्थेपासून   वाचवा..?

की हुंड़यासाठी  छळ करणाऱ्या 

सासरच्यांपासून  वाचवा ...? 

कुणाकुणापासून  मुलगी  वाचवा....

आणि कसे वाचवा ? कुठपर्यंत  वाचवा ...??

जोपर्यंत,  मुलगी स्वतःच  'वाचून'  

स्वतःला वाचवेल,....

स्वतःचं  नशीब  स्वतःच   'लिहून '

सटवाईला  वाचायला लावेल,....तोपर्यंत...!

खरंतर मुलगीच जगाला, 

अंतीम विनाशापासून  वाचवेल .....!!

--✏सुजाता

आई

Don't complain

However Fearful a Storm may be,....

There comes a Rainbow....!

After every Dark Night,

A Beautiful Dawn will Glow....!

For every Deep Hurt,

A Healing will Follow....!

So, don't complain whinigly,

& Negativity Dont Allow....

'Cause, Happiess will always Prevail

After every Sorrow....!!!

✍ sujata.

जाणीव

वेगवेगळे दिवे, अन् वेगवेगळ्या "पणत्या"

एकच देती "प्रकाश".... पण, त्या !

 वेगवेगळे "घट" जगात असती,

पण एकच त्यांची माती....!

तू,...हा ... ती अन मी,   

जरी भासती वेगळे,

एकच त्यांची "जाणीव" 

हे ना आकळे.....!

✍️ सुजाता.

यश

खचू नकोस गड्या तू पाऊल पुढे टाक

लोकांच्या टीकेकडे कर तू डोळेझाक,

परिश्रम केलेस जर तू तर,

यश नक्कीच देईल तुला हाक.... !

✍️ सुजाता

यश

space

प्रत्येक नात्यामध्ये हवा एक  अवकाश....Space,

जवळच्या,  अन्  दूरच्याही....!

हा अवकाश, घेऊ देतो, नात्यांना, 

 मोकळा  श्वास..!

जवळचं नातं मग  टोचत नाही, 

अन् दूरचं, बोचत नाही.

कधी हा अवकाश, 

स्वप्नांनी भरून काढायचा, 

तर कधी  संवादांनी ....

पण खचितच हवा, नात्यांमध्ये, 

एक आश्वासक  अवकाश.....!!

-✍सुजाता

journey

It is said," Travel Light ".....

But we should also "Live" Light....!

We Born Empty handed, 

We Die Empty handed. 

Then why carry Extra Baggage,

of Expectations, Desires & Hatred

Why Worry about the Destination....?

When we dont know the Expiration !

We should just Play our Role....

 Why unnecessarily burden the Soul?

The Last Stop will be

as Beautiful as

the Journey Itself....

Becoz, we shall meet

the Guide Himself!

 ✍️ sujata.

आपण सारे

भेट शिवाशी

मुला बाळांचे हात गळ्यात,

 हवा कशाला हिऱ्याचा हार ?

तृप्ती चे हसू चेहऱ्यावर,

 कशाला करू साज शृंगार.....?

नकोसे वाटतात दागिने आता

 खरे समाधान असो द्यावे चित्ता.

एवढेच मागणे हरि तुजपाशी,

 भेट व्हावी जीवाची शिवाशी.....!

✍️ सुजाता 🙏

नाविका, रे

नाविका रे,

तुझ्याच हाती आहे 'नांव'  पैलथडी नेणं.....

खूप झालं अलिकडलं  थिजलेलं जिणं !

हसणं-रडणं-चुकणं, अन् चुकत चुकत शिकणं 

महोत्सव बनलं, अवघं आयुष्यभराचं लेणं...!

✍️ सुजाता

आठवणी

आठवणीं.....

भूतकाळातल्या आठवणींनी भारी छळलं,

तेव्हा मी त्यांना तिलांजली द्यायचं ठरवलं.

मन घट्ट करून आठवणींना सरणावर चढवलं,

अन् सरळ मी काडीनी, पेटवूनच दिलं ।

आठवणी जळताना मात्र नवलच घडलं....

एकेका आठवणी चं फुलपाखरू बनलं !

आता मी आनंदी विचारांची फुलवली फुलं,

आठवणींच्या फुलपाखरांनी, आयुष्याचं नंदनवन केलं,

आयुष्याचं नंदनवन केलं....!!

✍️ - सुजाता 🦋🦋

तू

मंजुळ झरे गोड पक्षी 

तुझेच गीत गाती 

ही झाडे, हे वारे 

तुला आळविती.

सूर्य, चंद्र,तारे,  सारे

माझी भक्ती जागविती

द्वैत सारे संपून मी तुझ्यात

विरघळून जाऊ दे..... 

तुझे गीत गाण्यासाठी सूर लागू दे .....

तुझ्या मुरलीची धून 

श्वासांमध्ये भरून जाऊ दे 

 तुझी कविता रचण्यासाठी शब्द लाभू दे, अवघे आयुष्यच माझे तुला वाहू दे.....!!

✍️ सुजाता 🙏

ती ..‌‌आणि ही

ती एक अळी होती, छोटीशी.... 

ओंगळवाणी,.....confused, 

नाराज स्वतःवरच....स्वतः च्या रूपावर....!

स्वतःवरचा राग इतका वाढत गेला,

की कोंडून घेतलं तिने, स्वतःला... कोशामध्ये... 

कुरूप असं सुरवंट बनून....!

कोशातल्या काळ्याकुट्ट अंधारात ती गुदमरून जाऊ लागली.......

 तिला वाटलं संपलं आता सारं.....

This is the End !

but that was not the End, 

that was a Bend......

ज्या क्षणी तिच्या हातात करण्यासारखं 

काही उरलं नाही, 

त्या क्षणी तो कोश फुटला आणि ती फुलपाखरू बनली.....

एक सुंदर,....रंगीत फुलपाखरू .....!

आता ती मुक्त होती......!

 विहरू लागली ती,  स्वच्छंदपणे......

                    आणि ही.....

 एक भग्न मूर्ती..... कुरूप, दगडी... काळी.

 नाराजच असायची तीही, स्वतःच्या रूपावर.

आजूबाजूच्या सुंदर सुंदर मूर्ती बघून 

आणखीनच खिन्न व्हायची....!

आणि एक दिवस तिच्यावर घाव पडू लागले....

असह्य वेदना देणारे,....

 छिन्नी चे घाव.....

 ती धावा करू लागली तिला निर्माण करणाऱ्याचा.....

 पूर्णपणे शरण गेली.....

 "सोडव मला यातून, किंवा पूर्णपणे  तोडून तरी टाक....."

पण शेवटचा असह्य करणारा घाव बसला, 

आणि तिच्या समोर आरसा आला.....

 आरशातले आपले रूप पाहून

 तिचा विश्वासच बसेना ....

" ही  मीच आहे.....?  इतकी सुंदर....?

 असामान्य..... अलौकिक.....!! ?"

आता ती एक देवी बनली होती,....

 देव्हाऱ्यात पूजली जाणारी.....!

✍️ सुजाता

आठवणी

तू माझ्या सह कधी राहिलाच नाहीस,

त्यामुळे सोडून जाण्याचा प्रश्नच नाही....

माझ्याकडे तुझी कोणतीही वस्तू नाही,

जी हरवण्याची भिती नाही ! 

माझ्या जवळ तुझा फोटोही नाही,

त्यामुळे फाटण्याचा प्रश्नच नाही.

मी ओठांवर तुझं कधी नाव येऊ दिलं नाही,

त्यामुळे कोणी ऐकण्याची भिती नाही !

माझं प्रेम मी तुलासुद्धा जाणवू दिलं नाही,

तुला आवडण्या न आवडण्याचाही प्रश्न नाही.....

माझ्याजवळ फक्त तुझ्या आठवणी आहेत,

ज्या पुसट होण्याची भिती नाही.....

अन् त्या क्षणांच्या साठवणी आहेत,

ज्या कधीही संपणार नाहीत.....!!

✍️ सुजाता 

अंध:कार

तुटतेय, उन्मळून पडतेय मी,

म्हणून माझ्या हरिला आळवले मी

पण देव म्हणाला, बाळा, 

तुझ्यात  नाही काही  कमी....!

नकोशी नाती, गोष्टी गळून जाऊ देत

हव्याशा गोष्टीच जुळून येऊ देत

जे तुझ्यासाठी योग्य तेच घडून येऊ देत !

मोडत नाहीस तू,

'स्व'रूपात घडते आहेस....

तुटत नाहीस तू, 

अंधार तोडते आहेस 

अंध:कार भेदते आहेस !

उषःकाल होतो आहे,....

सत् चित् स्वरूपात

मीच तुला घडवतो आहे !

✍️ सुजाता 🙏🌹

my Life

Today, when I was sitting with my son Himanshu, I suddenly Realised that my God only has given him to me,..... may be to learn something.

 I got Aware that whoever people come in my life, my husband, my daughter, my brother and sister, my friends,....God has given to me.... 

He is sending all the Situations to me, for Making me a Better Person, making me to Let Go, to Elevate in life, to make to Understand the Importance of Forgiveness....and to make me a Pure Person again, just as He had sent me in this world !

       So, Everything in my Life, is His Gift to me !

I now, Wholeheartedly Accept Everything He gives me, Every Person I meet, Every Incidence that happens with me, is His Wish !

He has a Purpose behind it..... and when I Accept Happily, whatever He gives to me, He becomes Happy, too !

So, from this Moment, I Accept Everything that Happens with me, Smilingly.😃🙏🏻

I Drop every little Resistance !

I Drop Rejection !

I drop a "NO" !

I Let Him Give me whatever He Thinks is "सही" for me !

If He wants me to jump from a mountain, He will Ensure that I Fly....and not Fall......!! 

If in case, I'm dragged towards a difficulty, He will Pull me out of it.....

I have Full Faith in Him !

    Whatever He is Planning for me, is "सही" , even if I don't understand it Now.

Therefore, from this moment, I Accept Everyone and Everything in my Life, bcoz, it is Given by Him !!!!

😃🙏🏻🌹💞

चौकट

घाईघाईने घरातून निघताना 

तिनी विचारलं,

आरशातल्या आपल्याच प्रतिमेला'

"बरी आहेस, ना ?"

कसनुसं हसत प्रतीमा उत्तरली,

"ठीक आहे, पण तेवढी ती 

'चौकट' काढलीस, तर बरं,....

जीव घुसमटतोय, ग....."

धीटपणे ती चौकट काढली तिनं,

अन् ऊत्फुल्लपणे, तिची प्रतिमा आरशांत मावेनाशी झाली......

✍️ सुजाता 💃

जगणं

खूप  'धड़पड़ून' संभाळलंय्'  स्वतःला,

'सावरण्याचं ' महत्व जाणते मी ।

चालता चालता पड़ून,

 'ऊड़ायलाही'  शिकलेय् मी,

आभाळापेक्षा ही जास्त 

जमीनीला  'मानते' मी ।

न  'मोड़ता' वाकायला, 

आणि  'पुरलं' जाऊनही 

पुन्हा पुन्हा  नव्याने  

ऊगवायला  शिकतेय् मी

-✍सुजाता

शेला

मनात हजारो विचार, ‌.‌..‌

त्यांचा गुंता झाला ... 

कसा गुंफावा त्याचा, 

आता मी शेला.....?

ओबड-धोबड विणलेला, 

तुलाच अर्पण केला,

"अहं" मध्ये भरकटलेला,

जीव माया ममतेत गुंतलेला.....

तूच करून घे देवा मोकळा, 

माझा श्वास अडकलेला !

फुले वेचिता वेल, बहरूनी आला...

मोगरा फुलला ... मोगरा फुलला...!!

✍️ सुजाता

स्वातंत्र्य

नमस्कार,

 मी सुजाता मोघे.

 हे वर्ष आपल्या देशासाठी स्वातंत्र्याचे अमृत महोत्सवी वर्ष आहे. आपल्या देशाला स्वातंत्र्य मिळून 75 वर्षे पूर्ण झाली ! आपल्या देशाला स्वातंत्र्य मिळवण्यासाठी भगतसिंग, सुखदेव इत्यादींपासून, ते अगदी लोकमान्य टिळक, सावरकर, गांधीजी यांसारख्या थोर क्रांतिकारकांनी किती मोठा लढा दिला, हे आपल्या सर्वांना ठाऊक आहेच ! या क्रांतिकारकांच्या बलिदानामुळेच आपण आज स्वातंत्र्याची फळे चाखतो आहोत !

पण आपल्या देशाच्या स्वातंत्र्याविषयी लिहिताना माझ्या मनात विचार आला, की स्वातंत्र्य हे फक्त देशापुरतेच मर्यादित असते का ? आपले सामाजिक आणि व्यक्तिगत आयुष्य, आपले कार्यक्षेत्र यामध्येही स्वातंत्र्याचा तेवढीच गरज असते. त्यामुळे अभिव्यक्ती स्वातंत्र्य, विचार स्वातंत्र्य यांनाही तितकेच महत्त्व दिले पाहिजे !

स्वातंत्र्य म्हणजे नेमकं काय ?

आई वडील मुलांना स्वातंत्र्य देतात किंवा पती पत्नीला स्वातंत्र्य देतो म्हणजे नेमकं काय ? 

ते कोण स्वातंत्र्य देणारे ....?

त्यांनी स्वतःचे स्वातंत्र्य काढून दिलं का ?

 स्वातंत्र्य असं कधी कुणाला देता येतं का....??

ते तर आपलं स्वतःचं च असतं.....!

प्रत्येकाला ते जन्मतःच मिळालेलं असतं....!

पण प्रत्येकाला स्वतंत्रपणे वागण्याचं धैर्य नसतं.

कारण मग पराभवाचं खापर दुसऱ्यावर फोडता येत नसतं.

स्वातंत्र्य म्हणजे 'स्वैराचार' नव्हे .....

आपल्याला हवं तसं वागणं नव्हे.....!

स्वातंत्र्याबरोबर आलं पाहिजे 'जबाबदारीचे भान',

स्वातंत्र्य म्हणजे 'आत्मसन्मानाची जाण' !

स्वातंत्र्याचे शिवधनुष्य पेलता आलं पाहिजे,

म्हणजे आयुष्य 'आत्म तेजाने' झळाळतं !!

स्वातंत्र्याच्या या संकल्पनेची जाणीव मला शाळेत असल्यापासूनच झाली. शाळेत असतानाच माझ्या आई-वडिलांनी कधीही माझ्यावर, तुला अमुकच नंबर मिळाला पाहिजे किंवा इतके मार्क मिळालेच पाहिजेत किंवा तू या स्पर्धा परीक्षांमध्ये भाग घे, अशी जबरदस्ती केली नाही ! त्यांनी फक्त मला अभ्यासाचे महत्त्व पटवून दिले. आयुष्यात जर काही मिळवायचे असेल, चांगली करिअर करायची असेल तर चांगला अभ्यास करणे आणि उत्तम मार्क मिळवणे कसे गरजेचे असते हे त्यांनी मला कायम स्वतःच्या उदाहरणांवरून पटवून दिले.

 पुढे कॉलेजमध्ये असताना सुद्धा, सहलीला जाताना किंवा पार्टी वगैरेंना जाताना, त्यातील संभाव्य धोके माझ्या आई-वडिलांनी मला अगोदरच दाखवून दिले. माझ्या आई-वडिलांनी कायम माझ्यावर विश्वास दाखविला.

 मला असे वाटते की स्वातंत्र्य आणि विश्वास हे हातात हात मिळवूनच जातात. पालकांनी मुलांना स्वातंत्र्य द्यावे, मुलांनीही स्वतंत्रपणे विचार करून आपली करिअर किंवा जीवनसाथी निवडावा. असे करताना थोड्याफार चुका झाल्या, तरी पालकांनी मुलांच्या पाठीशी राहावे. खरे तर या चुकांमधूनच खूप काही शिकायला मिळत असते. मीही कॉलेज संपल्यानंतर एक कोर्स निवडला होता, जो मला जमला नाही. पण माझ्या आई-वडिलांनी आणि भावंडांनी माझ्यावर पूर्णपणे विश्वास दाखवून तो कोर्स निवडण्याचे आणि नंतर तो न जमल्यामुळे सोडून देण्याचे ही पूर्ण स्वातंत्र्य दिले ! त्यावरून मला खूप काही शिकता आले !

 आपल्याला काय जमते हे आपल्याला स्वतःलाच तपासून पाहता येते, आणि तरीही न जमल्यास ते सोडून घेऊन, त्या अनुभवापासून पुढील आयुष्यासाठी खूप काही शिकता येते !

तसेच माझ्या लग्नानंतरही माझ्या पतीने मला हवे तसे जगण्याचे संपूर्ण स्वातंत्र्य दिले ! माझ्या मुलांना वाढवण्यासाठी मी संपूर्ण वेळ "होम मेकर" - गृहिणीची भूमिका निभावली. पण मला पुस्तकांची आणि वाचनाची अतोनात आवड असल्यामुळे, "आपली स्वतःची लायब्ररी असावी" अशी माझी तीव्र इच्छा होती. ते करण्यासाठी सुद्धा माझ्या मिस्टरांनी मला पूर्ण मुभा दिली.बरेचसे आर्थिक नुकसान सोसूनही माझ्या या इच्छेला आणि हौसेला त्यांनी पूर्ण पाठिंबा दिला ! " स्वतःचे वाचनालय चालवणे" हे आर्थिक दृष्ट्या कधीच "नफ्याचे नसते" हे मला सात वर्ष वाचनालय चालवल्यानंतर पूर्णपणे कळून चुकले ! परंतु तरीही त्यांनी मला कायम पाठिंबा दिला !

माझी साहित्याची आणि समाजसेवेची आवड आणि तळमळही मला पूर्ण वेळ घरात स्वस्थ बसू देत नव्हती. मी रोटरी, इनरव्हील, वनिता समाज, सखी मंडळ इत्यादी विविध मंडळांमध्ये काम करू लागले, ते सुद्धा माझ्या घरातल्या सर्व मंडळींच्या पाठिंबामुळे आणि सहकार्यामुळेच !

 माझ्या स्वतःच्याच उदाहरणावरून मला असे सांगायचे आहे, की प्रत्येक व्यक्तीला अत्यंत तळमळीने व आपले इतर कर्तव्य पार पाडून स्वतःसाठी वेगळी ओळख निर्माण करणयाचे स्वातंत्र्य असते ! , स्वतःचे आयुष्य स्वतःच्या आवडीप्रमाणे, इच्छेप्रमाणे जगण्याचे स्वातंत्र्य प्रत्येक व्यक्तीला असतेच, परंतु त्यासाठी प्रत्येक व्यक्तीने आपले इतर माणसांप्रती असलेले कर्तव्य चोखपणे पार पाडावे पाडावे लागते ! 

स्वातंत्र्य म्हणजे मनाला येईल तसे, - स्वैरपणे जगणे नव्हे !

 स्वातंत्र्य म्हणजे मनमानी किंवा स्वैराचार नव्हे ! 

स्वातंत्र्य म्हणजे आपण निवडलेला मार्ग चोखपणे आणि जबाबदारीने निभावणे !!

"पिंक" या सिनेमांमध्ये अमिताभ बच्चन यांनी शेवटी जे भाषण किंवा स्वागत केले आहे, त्याचा स्वैर अनुवाद मी एका कवितेत केला आहे, तोच शेवटी मांडावासा वाटतो -

तू चाल पुढे ,

तुझे स्वातंत्र्य तुझ्या हाती,

मात्र तू जपावीस योग्य नाती‌‌....

तुझ्या नव्या वाटांचा,  

काळ शोध घेईल....

नवी पिढी आता

तुझ्या विचारांचा, बोध घेईल...!

पायीच्या शृंखलांना पैंजण मानू नकोस....

त्या वितळवून त्यांचे 'पंख' कर...

तुला पायी तुड़वणा-यांना, 

तू खुशाल 'ड़ंख' कर !

रूळलेली, काट्याकुट्यांची वाट सोड़, 

अवकाशात भरारी घे...

तुझ्याबरोबर, तुझ्या सारख्या सख्यांना ही ऊभारी दे !

मन तुझं साफ आहे, तर

रावणालाच काय, रामालाही 

तुझी परीक्षा घेण्याचा अधिकार नाही....

तुला त्रासच काय, शिक्षा देण्याचाही अधिकार नाही

तुझ्याच हाती आहे आता अंधारातील मशाल,

तूच आहेस रे मना, ऊद्याचा उषःकाल....

                        ऊद्याचा उषःकाल....!!

✍सुजाता मोघे, 

पाऊस

"आयुष्याच्या प्रत्येक वळणावरचा पाऊस "

बालपणी पाऊस येतो,

      होड्या घेऊन अंगणात.....

शाळेला सुट्टी, मैत्रिणींशी मस्ती,

वेळ जातो एकमेकांना भिजवण्यात !

तरुणपणी पाऊस येतो,

       हुरहुर घेऊन मनांत.....

स्वप्नातल्या राजकुमाराबरोबर

    भिजवतो एका छत्रीत !

लग्न झाल्यावर पाऊस आणतो

        आजारपणाची भिती,

मुलांसाठी Vicks, ह्यांच्यासाठी भजी,

        ह्यातच वेळ जातो किती !

प्रौढपणी पाऊस म्हणजे

     गाड्या बंद, आणि धास्ती.....

मुलं, सुना, नातवंड उशीरा येती, लाईट्सही जाती !

      पण .... लागता नेत्र पैलतीरी,

हाच पाऊस आणतो 'त्याची' कृपादृष्टी .....

       त्याच्या कृपेच्या वर्षावात न्हाऊन घ्यावं,

आता कशाला कुणाची भिती ?!!

 -- सुजाता

Rain

Rain is not just Drops of Water,

it's a Melodious Music to the Ear

A Bundle of Joy which is so Pure

A Chance to Dissolve in the Nature....

✍️ Sujata 

बारिश की बूंदें

🌧️⛈️🌨️

कितने बादल लाॅंघकर....

 कितने पर्वतों को पार करके 

कितनी दूर से आया हूं मैं 

बारिश की बूंदे बनकर.....।

मिलो तो मुझसे, छतरियाॅं हटाकर

भीगो तन मन से, .....

समां जाओ मुझमें.....

खुद से मिलोगे तुम, बारिश में भीग कर !

✍️ सुजाता 🌨️⛈️🌧️

गती

आत्ता आत्ता तर 

सायकल शिकत होतीस तू,

मी मागे धावत होते.....

एवढ्यात कशी तुला, 

तुझी गती मिळाली ग....?

आत्ता आत्ता तर माझा हात धरून

 एबीसीडी गिरवत होतीस तू,

 मी शिकवताना ओरडत होते..... 

एवढ्यात कशी तू मोठमोठी 

परीक्षा दिलीस गं ?

मी "मंमं" आणेपर्यंत रडणारी तू,

आता तू जेवायला येईपर्यंत 

मी वाट बघत बसते,......

आता गाडी चालवतेस तू,

आणि मी  मागे बसते....!

 तुझ्या डिग्रीच्या फोटोंमध्ये 

मीच आनंदून हसते .....!

आयुष्य धावतंय,.... पुढे पुढे पळतंय..

दिवस.... महिने.... वर्ष.... 

कसं भुर्कन सरतंय.....

एक पर्व संपून नवीन पर्व सुरू होतंय, 

आयुष्य असंच असतं, ना, आई....

आता मला पटतंय.....!!

✍️ सुजाता 💕

बेचारा

सूरज देता है रोशनी, और फूल, सुगंध ...

आग देगी जलन, कोई प्यार, तो कोई देगा गाली ।

जो है जिसके पास, वो ही देगा,

इसमें है कौनसी बात निराली ।

मैं लुटाऊं प्यार  - खूशी,

और वो फैला रहा नफरत और निराशा....

बेचारा, वो तो खुद है, 

चाहत- लगाव और आशा का प्यासा !

✍सुजाता

खुद

जिंदगी का रास्ता बहुत लंबा है,....

अभी कोसों चलना बाक़ी है ।

कईं तूफ़ान आए,....कईं बादल छाए,

हर फिक्र को धुंए में उडाना बाक़ी हैं ।

कुछ सुख-दुःख मिलें, कुछ साथी बिछङे,

अब तो बस, 'खुद' से मिलना बाक़ी है ।

✍ सुजाता

attachment

किती अट्टाहास माझा, लेकाने मला सर्व सांगावे,

लेकीच्या आयुष्यात मला महत्वाचे स्थान असावे,

आणि नव-याने मला नेहमीच समजून घ्यावे,....

"अपेक्षांचे" रूपांतर "आग्रहात" कधी झाले ?....

तर मग, माझ्या दुःखाचे मीच "कारण" ठरले....!

"अनुभव गुरू"ने आता मला समजावले,

"Attachments" सोडल्यावर सर्व सुरळीत झाले.

😊✍ सुजाता

माया

किती लाविले मी तुला बोल, देवा,....

कितीदा दुःखात केला मी त्रागा.

हसले, रङले,.....उगा शिणविली काया....

उमगले ना मजला, ही तुझी सर्व "माया" !

कळतो, मला आता , हा तुझा सारा खेळ...

दवङला फुकाचा, आयुष्यात वेळ....!

समजाविले मी स्वतःलाच आता,

मी केवळ निमित्त, तूच कर्ता, करविता !!

✍ सुजाता.

पाऊस

आवडतं मला, मनसोक्त पावसांत भिजायला....

देहावरची वयाची जळमटं पाण्यात धूवायला,

डोळ्यांतील आसवं, पाण्यात मिसळून टाकायला.

आपलाच गंध घेऊन हवा सुगंधी होते,

आणि मनातली मदिरा घेऊन, पाऊस नशीला होतो,

तोही मग आपल्याबरोबर गातो, अन् नाचतोही...!

✍सुजाता

स्वप्न

हे स्वप्न म्हणू, सत्य की आभास....

तुझं अस्तित्व सतत माझ्या आसपास....

फुलातून अलग करता येईल का कधी सुवास....

तृप्त आहे मी, आता कसलीच उरली नाही आंस !

( हे प्रियकरालाही लागू पडतं.....

अन् परमेश्वरालाही.....)

✍सुजाता

पाऊस

कधी मला वाटतं, पाऊस व्हावं....

धुंदपणे तुझ्यावर बरसावं, 

अन् गंध होऊन श्वासात मिसळावं !

तर कधी वाटतं, थंड़ी बनून  तुला लिपटावं,

तुझ्या गालांवर गुलाबी आणावी....

कधी तर वाटतं, सौम्यसं ऊन व्हावं....

छान 'सनी ड़े' करून तुला खूष करावं !

नेहमीच वाटतं मला, वारा बनून 

तुझ्या अवतीभवती वावरावं,

किंवा चक्क  आभाळ बनावं, 

आणि सतत तुझ्यावर  मांड़व घालावा !!

✍सुजाता

भक्त

पूर्णपणे समर्पित होणारा 

भक्त व्हायचंय मला,

नाजूक फुलांचा सडा टाकून मोकळा होणारा प्राजक्त व्हायचंय मला....

मनातल्या भावना सहजपणे बोलून 

व्यक्त व्हायचंय मला,

अन्

उगीचच अडकवणाऱ्या बंधनातून 

मुक्त व्हायचंय मला.....!!

✍️ सुजाता

दर्द

ये दर्द भी कितना अजीब है,....

जितना पी लिया, ऊतनाही जी लिया.....

दर्द घटता गया,....ताकद बढती गई.....।

दर्द इतनासा,.... और मैं बढती गई.....।

जितना पार किया, मैं तैरती गई .....।

जैसे हीरा तरशा गया, सोना परखा गया.....

अब तो नशे सा चढ गया ये दर्द .....

जितना पी लिया,....ऊतनाही और जी लिया....।

-✍ सुजाता

मैत्रीचे झाड

माझ्या अंगणी आहे एक झाङ मैत्रीचे....

बीज पेरियले होते मी, सु - संवादाचे.

प्रेमाचे खत, आणि आत्मियतेचे पाणी,

गैरसमजाचे तण काढून, केली निगराणी.

झाड वाढले सुंदर, छाया ही मिळाली,

आयुष्यभरीच्या एकटेपणाची चिंताच पळाली !!

👏 सुजाता 😀

गुढीपाडवा

नववर्षाची  ऊभारू गुढी,

काढून टाकू मनातली अढी !

सद्विचारांचे  बांधू तोरण ,

आनंदात जावो आपला प्रत्येक क्षण.

नवीन वर्षाची नवी पहाट,

नव्या स्वप्नांची नवी वाट....

पूर्ण होवोत तुमच्या सर्व ईच्छा 

गुढी पाडव्याच्या हार्दीक शुभेच्छा  !!

✍ सुजाता.

आरसा

चेह-याप्रमाणे 'स्वभाव' दाखवणारा

'आरसा' कुठे मिळेल का ?

मत्सर - ईर्षा- राग यांचा 'पारा'

कुणी दाखवेल का ?

अंतरंगातली 'कुरूपता'

स्वतः ला तरी दिसेल का ?

करून 'पूजा अर्चा '

वागणं कधी सुधरेल का ?

तरी मला वाटतं, 'नाम' घेताघेता,

'मी'पणा थोडा 'गळेल' ना....??

✍सुजाता

तूच कर्ता

तूच कर्ता आणि करविता,

तूच करशी माझ्याकरिता  !

गणेशा, तू माझा पिता 

अन् मी तुझी लाडकी दुहिता !

सारे काही होते माझ्याच भल्याकरता, 

माझा तुजवर भरवंसा पुरता !

तूच कर्ता आणि करविता,

तूच करशी माझ्याकरिता.....!!

✍️ सुजाता.

रंगपंचमी

रंगपंचमी स्पेशल......

" नारी ग तू सोज्वळ, सावळी,

ओठांवर तुझ्या लालचुटूक लाली,

गालांवर मोहक छटा गुलाबी.

निळ्या निळ्या ड़ोळ्यांतली चंचल बाहुली,

काळ्या केशसंभारात पांढराशुभ्र गजरा...

कशाला खेळतेस रंगपंचमी सखे,

तुझा तर "रंग-बिरंगी " तोरा !!

--सुजाता

वाढदिवस

आयुष्याच्या या वळणावरचा 

*वाढदिवस* ......

आठवत नाही मला, माझा पहिला वाढदिवस.....

 पण त्यापुढचे माझे सगळे वाढदिवस 

आहेत अगदी खासम् खास !

लक्षात राहण्यासारखे, म्हणजे शाळेतले वाढदिवस.

बिल्डिंग मधल्या आणि वर्गातल्या सगळ्या मित्र-मैत्रिणींना 

घरी बोलावून कापलेला केक आणि वेफर्स ....

न मागता मिळालेला फ्रॉक अन् बाहुली.....

 आनंदाची जणू परमावधी !

नंतरचे वाढदिवस, म्हणजे घरून पैसे नेऊन, मैत्रिणींबरोबर खाल्लेली भेळ आणि उसाचा रस.

कमावती झाल्यानंतर, स्वखर्चाने ऑफिस मध्ये

 दिलेली पार्टी आणि साजरे केलेले वाढदिवस....!

लग्नानंतरचे मंतरलेले दिवस.....

दागिना आणि साडी यांचे सरप्राईज.....

 आवडते चायनीज जेवण आणि 

वाढदिवसाचे सेलिब्रेशन.....!

भराभर उडू लागले दिवस.....

आणि सुरु झाले मुलांचे वाढदिवस.....

 नंतर आला खास वाढदिवस....

 लेकीने "स्वहस्ते* बनवलेला केक

जणू, याचसाठी केला होता अट्टाहास,

आनंदात साजरे व्हावेत, सारे वाढदिवस.....!

आता आयुष्याच्या या वळणावरचा *वाढदिवस* .... लेकीने दूर देशाहून *ऑनलाईन* पाठवलेला केक,

खास मैत्रिणींनी अचानक दिलेले "जेवण" आणि

सातासमुद्रापारच्या जिवलगांनी काढलेली

 "बालपणीची आठवण".....!

पाठीशी असाव्यात आपल्या माणसांच्या *सदिच्छा* हीच आता परमेश्वराजवळ मनापासून *इच्छा* !

✍️ सुजाता 

भक्त

पूर्णपणे सरेंडर होणारा 

भक्त व्हायचंय मला,

नाजूक फुलांचा सडा टाकून मोकळा होणारा 

प्राजक्त व्हायचंय मला....

मनातल्या भावना सहजपणे बोलून 

व्यक्त व्हायचंय मला,

अन्

उगीचच अडकवणाऱ्या बंधनातून 

मुक्त व्हायचंय मला.....!!

✍️ सुजाता

रोजचाच दिस गोड व्हावा

याच साठी केला होता अट्टाहास 

शेवटचा दीस गोड व्हावा |

आयुष्यभर धावले लौकिकाच्या मागे 

लग्न मुलंबाळं संसाराचा गोतावळा....!

आता काढिला यातून पाय वेगळा,

 श्रीहरी माझा पिता- सखा- लडिवाळा !

आता नको वाटे ऐहिकाचे पाश.....

 मायेचा कोष सोडूनि  जावे....!

आता नको अधिकाची हांव, 

समाधानी जीव रहावा

आणिक रोजचाच दिस गोड व्हावा....

           रोजचाच दिस गोड व्हावा.....!!

✍️ सुजाता

खरं प्रेम

खरं प्रेम असं असतं....?

खरंच, प्रेम असं असतं....!

क्षणात रुसतं, क्षणात हसतं,....

कधी रागावतं,..... कधी मनावतं.

कधी समजावतं, कधी दटावतं....

खरंच, प्रेम असं असतं.....!

तासंतास बोलत राहतं ,.....

तर कधी काही न बोलताही सारं जाणतं.

प्रेम असतं राधे-कृष्णासारखं, आगळं.... जगावेगळं ......!

सीता-रामासारखं, 

न केलेल्या चूकीची शिक्षा ही

हसत हसत सोसतं !

प्रेम असतं मीरेसारखं, आत्ममग्न भासतं

खरंच, प्रेम असंच असतं ??

खरं प्रेम असंच असतं.....!!

✍ सुजाता

मी तुला पुन्हा भेटेन

मूळ कविता अमृता प्रितम यांची

  "मै तनु फिर मिलांगी".....

याचा स्वैर अनुवाद

मी तुला पुन्हा भेटेन.....

 कसं, कधी माहित नाही,

 पण मी तुला पुन्हा भेटेन.....!

 लुकलुकणार्‍या तार्‍यांमधून,

 थंडगार वाऱ्यामधून,

 मी तुला पुन्हा भेटेन.

सूर्यकिरण बनून तुला कवेत घेईन,

 तुषार बनून लपेटून घेईन....

 पक्षांमधून ऐकू येईल माझाच आवाज,

अन् समुद्राच्या लाटांमधून माझीच गाज.

मी तुला पुन्हा भेटेन.

बाकी काही ठाऊक नाही,

 इतकंच माहितेय,

 काळ जे काही करेल,

 या जन्मी माझ्याबरोबर राहिल !

हा जन्म संपताच, सारे काही संपेल....

पण मी आठवणींचे धागे गुंफेन,

आणि तुला पुन्हा भेटेन.

कधी, कसं माहित नाही,

 पण मी तुला पुन्हा भेटेन,

                मी तुला पुन्हा भेटेन.....!

✍️ सुजाता.

जाग

आनंदी रहाण्याची सुरवात कुठच्याही दिवसापासून करता येते, 

फक्त तुम्हाला 'जाग' यावी लागते ......

आणि तुमच्यात ती 'आग' असावी लागते. ...

लोकांच्या तक्रारींचं आणि अपेक्षांचं ओझं 

झुगारून देण्याची हिंमत असावी लागते !

एकदा का ते झुगारून दिलं, की आपण 

पिसासारखे हलके होतो...

आणि स्वतःतच रमतो  !

मग आयुष्य खूप सुंदर होत जातं.....

✍️सुजाता.

ओंजळ

शिशिरातील पानगळीसम, गळून गेली नाती....

जगरहाटी ही स्वीकारली मी,ओंजळ करूनी रिती.

सुखदुःखाची ना आसक्ती, नुरली कसली भिती...

ह्रदयी केवळ उरली आता हरिनामाची प्रीती...!!

✍ सुजाता.

पतंग

एक डौलदार पतंग उंच गगनात ऊडाला,

 वाऱ्याच्या लहरी संगे बहरला ......

दिमाखात उंच भरारी घेऊ लागला

 पण, उंचच उंच भरारी ने तो झाला उन्मत्त,

आपल्या उंचीचाच त्याला झाला गर्व,

मांजा त्याला म्हणाला माज करू नकोस....

मी आहे जमिनीवर, फिरकीला धरून घट्ट,

म्हणून तू भराऱ्या घेतोयस,.... पटतं ?

वारा म्हणाला दोघेही फुशारक्या मारू नका,

मी आहे म्हणून उडताय, मी पडलो तर पडाल !

पण पतंगाने मानलं नाही, आपल्याच मस्तीत उडला

एका क्षणी उन्मत्त होऊन मांज्याला लाथाडला....

ज्या क्षणी मांज्याची साथ सोडली, 

त्याक्षणी पतंग भिरभिरला.... 

वाऱ्यानेही पाठ फिरवली अन् पतंग जमिनीवर कोसळला...

मांजाचेही कार्य संपले, वारा जरी होता बहरत....

आपल्या माणसांची साथ सोडू नका,

हेच जणू होता समजावत.....!

✍️ सुजाता

ईश्वर

आयुष्याच्या शेताचे रक्षण 

करी उत्तम "सदाचरणा" चे कुंपण ;

द्वेष मत्सर हेवा काढून टाकून

शुद्ध करावे अंतःकरण,

जशी उत्तम काळी भुसभुशीत जमीन !

सकस 'बी' म्हणजे भगवंताचे नामस्मरण

सत्संगती आणि ध्यानधारणा

यांचे करावे सिंचन....!

चित्ताची शुद्धी निर्माण करील आकर्षण 

होईल भगवंताची कृपादृष्टी, 

करुण दयाघन ईश्वर करील प्रेमाची वृष्टी !

✍️ सुजाता

Transformation

I have been going through many Breakdowns,....

I think, im getting through them.....

I'm no longer in the stage of a Caterpillar, not yet become a Butterfly....!

I don't know who I am, and

I don't know where I'm going.

I only know that Every bit of me is calling for Transformation ! 

For the Resolution of my Spirit ! ...... for Elevation !

on this Stage, I'm Surrendering.... Totally....to the Supreme Power.....!

I'm just Being....in Harmony with the Universe ! 

Letting Life Happen to me.....

I'm discovering myself.....

I'm unfolding my True Self.....!

This not the Death of me, 

this is the dying of who I was Once !

This is actually my Re-Birth !!

Recharge

मोबाईल सारखं एका क्लिक मध्ये

स्वभाव Cool Down करता येईल का ?

मनातले सगळे किल्मिष

Delete करणं जमेल का ?

जुनं सगळं विसरून जाऊन

आयुष्य Refresh करू शकू का ?

मेङिटेशन नी निदान Recharge तरी

नक्कीच करता येईल.....!!

✍सुजाता