भक्त

पूर्णपणे सरेंडर होणारा 

भक्त व्हायचंय मला,

नाजूक फुलांचा सडा टाकून मोकळा होणारा 

प्राजक्त व्हायचंय मला....

मनातल्या भावना सहजपणे बोलून 

व्यक्त व्हायचंय मला,

अन्

उगीचच अडकवणाऱ्या बंधनातून 

मुक्त व्हायचंय मला.....!!

✍️ सुजाता

रोजचाच दिस गोड व्हावा

याच साठी केला होता अट्टाहास 

शेवटचा दीस गोड व्हावा |

आयुष्यभर धावले लौकिकाच्या मागे 

लग्न मुलंबाळं संसाराचा गोतावळा....!

आता काढिला यातून पाय वेगळा,

 श्रीहरी माझा पिता- सखा- लडिवाळा !

आता नको वाटे ऐहिकाचे पाश.....

 मायेचा कोष सोडूनि  जावे....!

आता नको अधिकाची हांव, 

समाधानी जीव रहावा

आणिक रोजचाच दिस गोड व्हावा....

           रोजचाच दिस गोड व्हावा.....!!

✍️ सुजाता

खरं प्रेम

खरं प्रेम असं असतं....?

खरंच, प्रेम असं असतं....!

क्षणात रुसतं, क्षणात हसतं,....

कधी रागावतं,..... कधी मनावतं.

कधी समजावतं, कधी दटावतं....

खरंच, प्रेम असं असतं.....!

तासंतास बोलत राहतं ,.....

तर कधी काही न बोलताही सारं जाणतं.

प्रेम असतं राधे-कृष्णासारखं, आगळं.... जगावेगळं ......!

सीता-रामासारखं, 

न केलेल्या चूकीची शिक्षा ही

हसत हसत सोसतं !

प्रेम असतं मीरेसारखं, आत्ममग्न भासतं

खरंच, प्रेम असंच असतं ??

खरं प्रेम असंच असतं.....!!

✍ सुजाता

मी तुला पुन्हा भेटेन

मूळ कविता अमृता प्रितम यांची

  "मै तनु फिर मिलांगी".....

याचा स्वैर अनुवाद

मी तुला पुन्हा भेटेन.....

 कसं, कधी माहित नाही,

 पण मी तुला पुन्हा भेटेन.....!

 लुकलुकणार्‍या तार्‍यांमधून,

 थंडगार वाऱ्यामधून,

 मी तुला पुन्हा भेटेन.

सूर्यकिरण बनून तुला कवेत घेईन,

 तुषार बनून लपेटून घेईन....

 पक्षांमधून ऐकू येईल माझाच आवाज,

अन् समुद्राच्या लाटांमधून माझीच गाज.

मी तुला पुन्हा भेटेन.

बाकी काही ठाऊक नाही,

 इतकंच माहितेय,

 काळ जे काही करेल,

 या जन्मी माझ्याबरोबर राहिल !

हा जन्म संपताच, सारे काही संपेल....

पण मी आठवणींचे धागे गुंफेन,

आणि तुला पुन्हा भेटेन.

कधी, कसं माहित नाही,

 पण मी तुला पुन्हा भेटेन,

                मी तुला पुन्हा भेटेन.....!

✍️ सुजाता.