सर्वनाश

थोड़ं सावकाशीनं घे मित्रा,

एवढी 'धावाधाव' कशासाठी....?

आठ-सत्तावन... नऊ-तीन....

पळतोय जीव ट्रेन पाठी.....

काय होईल ५ मिनिटं उशीर झाला तर ?

सिग्नलसाठी थोड़ासा धीर धरलास तर...?

"मलाच हवं", "मीच पुढे" हा सोड़ अट्टाहास,

थोड़ं रेंगाळण्यातही आहे मजा खास....

Life मध्ये नुसतंच "Destination" नको,

"Journey" पण enjoy कर,

आयुष्याची मजा चाखावी, असा विचार कर.

स्वार्थीपणा आणि बेपर्वाई यात होतेय वाढ,

अरे, इतरांसाठी थोड़ासा तरी वेळ काढ....

माणसा- माणसांत जोड़ावेत पाश,

नाहीतर पुढे आहे "सर्वनाश" .....!!

✍सुजाता

पन्नाशी

सरली पन्नाशी, जवळ आली साठी,....

आता तरी सैल करुया, अपेक्षांच्या गाठी.

सोडून देऊ काही गोष्टी एकमेकांसाठी,....

भरभरून जगावे,आजारपण लागले जरी पाठी !

✍ सुजाता.

नकार

एखाद्याने नकार दिला, म्हणून 

अपेक्षाभंगाचं दुःख कशाला

'माझ्यातच काहीतरी कमी आहे' 

असं नको मानायला

नाकारणा-याची  बाजू सुद्धा 

हवी समजावून घ्यायला 

मिळालेल्या 'होकाराचं' ही महत्व 

नक्कीच हवं जाणवायला !!

✍ सुजाता

आभाळ

आभाळ का एवढं दाटलंय्....

काय त्याच्या मनात साठलंय्

ढग नाही,बहुदा काळीज फाटलंय् ।

वसुंधरेवरचं प्रेम नाही ना आटलंय ?

✍️ सुजाता.

लौटना

हमारी चाहतों की कोई सीमा नहीं ।

लौटना ना जाने, वो जीना भी नहीं ।

हमारी जरूरतें तो सीमित हैं,

पर चाहतें अनंत ।

चाहतों का मोह हमें लौटने नहीं देता,

जो हमारे पास है, 

उसे भी समेटने नहीं देता ।

✍️ सुजाता

"एकटेपणा आणि एकांत"

एकटेपणा ....आणि   एकांत 

एकटेपणा  या जगातील सगळ्यात मोठी  शिक्षा आहे....

आणि  एकांत,   सगळ्यात मोठे  वरदान !

      या दोन  सारख्या दिसणाऱ्या  शब्दांमध्ये  आकाश- पाताळाएवढा  फरक आहे.

एकटेपणा  माणसाला घाबरवतो,.... 

तर  एकांत,  श्रांत  करतो !

एकटेपणा अस्वस्थता निर्माण करतो,  

तर  एकांत मनःशांती  !

जेव्हा आपण  बाहेरच्या  जगात बघतो,  तेव्हा  एकटेपणा  जाणवतो,....

पण  तीच  नजर स्वतः मध्ये वळवतो,  तेव्हा  एकांत अनुभवतो !

हे  जीवन म्हणजे सुद्धा  दुसरे तिसरे काही नसून, "एकटेपणातून  एकांताकड़े "  केलेला प्रवास  आहे ! 

त्या प्रवासातले  प्रवासी पण आपण आहोत,   आणि   अंतीम  ध्येय पण आपणच आहोत  !!

 ✍ ओशो

नाती

नाती बदलत जाती ...

जी सतत बदलतात ना , 

ती नाती ....

ऋतु बदलतात , 

Callander वरची पानेही बदलतात ,

मग नाती बदलली तर एवढी खळखळ कशाला ?

ऋणानुबंधाच्या गांठी ,

कधी नव्याने जुळतात , कधी बांधलेल्या सुटतात ,

तर कधी जुन्याच नात्यांचे पीळ बदलतात.

नातीच ना ती , बदलणारच !

रस्तासुद्धा सरळसोट असला तर एकसूरी होऊन जातो ,

थोडी वळणं , थोडे चढउतार वाटचाल सुसह्य करतात 

नदीसारखी नातीही वळणं घेत , चढ़त उतरत ,

पुढेपुढे सरकावी लागतात.,

नाहीतर ती कांचतात , कुजतात.

धागे उभे आडवे , काही घट्ट काही पीळदार ,

काही सैलसर , space देणारे ,

आयुष्याचं वस्त्र जरतारी करतात !

- -  ✍️ सुजाता

माझी कविता

देवानी वरदान दिलंय मला,

 मनातल्या भावना कागदावर उतरवण्याचं

नाही तर माझ्याच भावनांच्या स्तुनामीमध्ये 

वाहून गेले असते,.... मीच.....!

आता कागदांना भिजवून, डोळे कोरडे होतात,

अंगार उतरवून वहीवर, मन होतं शांत आणि कडू जहर दुःख पिऊन,

 कवितेत उमटतं "स्मित"!

जे मोठ्याने ओरडू नाही शकत मी,

ते कागदावर ओतत जाते,....

स्वतःला रिती करत 

"सद्चिदानंदा"नी भरत जाते....!!

✍️ सुजाता

गुरू

गुरूमुळे येते जाग, 

भासमय  निद्रेतून.....

गुरूमुळे येते जाण, 

मी न कर्ता असल्याची.

गुरूमुळे येते भान, 

भक्ति मार्गावर चालण्याचे,

गुरूमुळे होते ज्ञान,

स्व स्वरूपाचे, 

सद्चिदानंद स्वरूपाचे !

✍️ सुजाता.

अलवार....

अशी ये तू,.... अलवार..

जशी येते वाऱ्याची लहर

किंवा फुलांचा सुगंध, हळूवार

तशी ये तू,.... अलगद..‌

न सांगता ये  तू, अचानक

बेलही वाजवू नकोस,

सरळ येऊन भेट,..... थेट...

माझी वेळ ठरवून येऊ नकोस,

हां, पण तुझा वेळ घेऊन ये, भरपूर

दोघं मिळून बसू, आठवणींच्या हिंदोळ्यावर

बोलू, कागदावर अलगदपणे उमटणाऱ्या कवितेसारखं,

आणि उमटवू, पुन्हा आठवणींचे क्षण, काळाच्या डायरीवर.

जाताना, थोडंसं मला घेऊन जा,

आणि थोडंसं स्वतःला ठेवून जा....

परत येण्यासाठी,

हिंदोळ्यावर झुलण्यासाठी....!

✍️ सुजाता

(एक प्रयत्न,.... गुलजार ची कॉपी शक्य नाही)

जखम

भाळीची जखम भळाळती राहण्याचा

अश्वत्थाम्याला शाप असतो,.....

पण आपण का उगीचच

जुनी दु:खं सांभाळून ठेवतो ?

२० वर्षांपूर्वी झालेले अपमान, शल्य

कुरवाळत बसतो....?

का, भूतकाळाला, वर्तमानातली जागा अडवू देतो....?

वर्तमान काळाला जो खरंच "Present" मानतो,

टोचणाऱ्या आठवणी जो मनातून काढून टाकतो,

तोच खरंतर मुक्त, आनंदी जीवन जगतो !!

✍️ सुजाता.

सखे

सखे, थोडी उसंत घे,

स्वत:ला Super Woman मानू नकोस ग,

उरापोटी धावू नकोस ग...

तू अभ्यास नै घेतलास,

म्हणून मुलं नापास होणार नैत....

एक दिवस स्वैपाकाला सुट्टी दिलीस,

तरी उपाशी मुळीच झोपणार नैत !

तू लक्ष दिलं नैस,तर कोणाचंच 

काही अडणार नाही...!

पण तू दुर्लक्ष केलंस, 

तर मात्र मुकशील,

या मुक्त वाऱ्याला, धुंद चांदण्याला,

पक्ष्यांच्या गोड किलबिलाटाला....

आणि हो, स्वत:च्या अस्तित्वाला ही !!  

✍️ सुजाता

आभासी जग

आम्ही राहतोय "आभासी" जगात,....

आम्हांला भानावर आणू नका.

सभोवार उभी केलीये "Virtual Reality" ची भिंत,

Likes आणि Comments शिवाय काही बोलूच नका !

Facebookवरच भेटूया,

Face to Face भेटूच नका.

WhatsAppवरच "Chat" करू,

"काय, कसं काय" विचारूच नका...!!

✍️ सुजाता.

कृष्णा.....

कृष्णा, पुन्हा एकदा बासरीत सूर भरायला ये....

आम्ही सारेच 'अर्जून' झालोत, तू "आत्मविश्वास" जागवायला ये,

माझ्यासारख्या प्रेमवेङ्या राधेचा "सखा" बनायला ये....

हिंदू धर्मालाच नव्हे, मानवतेलाच ग्लानी आलीए, तू उद्धारायला ये....!!

✍ सुजाता.

मीच माझा सखा

पाऊस

नवी आशा

तू सुखकर्ता

तू सुखकर्ता, तू दु:खहर्ता.

मग मीही तुझाच अंश असता,

होईन मीही "आनंदाचा निर्माता"....

तुझ्याकडून सारे काही घेता घेता,

घेतो मी आता, तुझ्या "देणाऱ्या हाता" !

अन्न, कपडे, पुस्तकं, सारे काही आता,

 गरजवंतांना मी देईन स्वतः !

नाही विचार करणार मी स्वतः पुरता,

मगच सण साजरा होईल, 

आयुष्यभराकरता.....!!!

✍️ सुजाता

गूज

समुद्राला जशी असते "गाज",

पावसालाही असतो आपला असा "आवाज"

त्या लयीत विरून जाते लोकांची "कुजबूज"

पार उतरून जातो, आपला उरलासुरला "माज"

आणि मनांतच सुरू होतं, आपल्या मनीचं "गूज" !!

✍️ सुजाता

आशा

स्वप्नांचा पाठपुरावा करण्यातही आहे एक नशा,

प्रत्येकालाच मिळत जाते, आपापली दिशा,

Positive Thinkingच पल्लवित ठेवते आशा,

आणि घोर निराशेच्या तमातूनच उगवते नवी ऊषा !

✍️ सुजाता

तू

मूळारंभ तू, निर्गुण, निराकार तू....

भक्तांसाठी होशी, साकार तू !

तूच कर्ता,.... आणि करविता,

भक्तांचा तारणहार तू....!

संकट विमोचन, विघ्नहर तू...!

सद्- चित् - आनंदाचे मूर्तिमंत रूप तू !!

✍️ सुजाता.

मुक्त

खूप भांडले, झगडले,....

"मुक्त"  होण्यासाठी....

आता उमगतंय्  मला ....

मी "बद्ध "  नव्हतेच कधी !

✍️ सुजाता

मुक्त

खूप भांडले, झगडले,....

"मुक्त"  होण्यासाठी....

आता उमगतंय्  मला ....

मी "बद्ध "  नव्हतेच कधी !

✍️ सुजाता