जनीचे कांडिले दळण,
राधेस पुरवी बांसुरीचे सूर....
मीरेच्या प्याल्यातील विष
केलेस निष्प्रभ,
द्रौपदीची राखिली लाज,
पुरवूनी वस्त्र,
अर्जुनाला उचलायला
लाविलेस शस्त्र !
ज्याचा त्याचा कृष्ण,
ज्याचा तो जाणितो भक्त....
सखा बनूनी माझा,
तू होसी व्यक्त,
श्रीहरि, तूच रे,
मज करिसी मुक्त....!!
✍️ सुजाता 🙏💕
No comments:
Post a Comment