आयुष्यातल्या प्रवासाची बॅग हलकी करायला आता मी शिकते आहे,....
मत्सर, द्वेष, अपेक्षांचं ओझं
हळूहळू उतरवते आहे.
भोवतालची माणसं आणि परिस्थिती
यांच्यावर कंट्रोल न करणे जमते आहे....
जे मी बदलू शकत नाही,
ते तसंच सोडून देते आहे.
जे घडून गेलं, त्यावर न खंतावता,
नव्याचं स्वागत करते आहे !
हाती जे जे सूर येतायत,
त्यावरच गाते -नाचते आहे...
आणि इतरांच्या रागा - लोभाची फिकीर न करता, स्वतःवरच प्रेम करते आहे...!
आयुष्यातल्या प्रवासाची बॅग हलकी करायला आता मी शिकते आहे,....!!
✍ सुजाता.
No comments:
Post a Comment