मैत्रीचे सोनपंखी दिवस !

आम्ही सगळे  विलेपार्ल्याच्या  M.L.Dahanukar  कॉलेजचे  विद्यार्थी  ! 1984 मध्ये  B. Com. झाल्यावर  विखुरले गेलो होतो...जवळ  जवळ  30 - 31 वर्षं  आमच्यात काहीच communication  नव्हतं. पण, आमचा Admin अभय देव याने ठरवलं, की  आपला Whatsapp  ग्रुप तरी  स्थापन करायचा....राजू वाघ आणि  माधवी कुलकर्णी  यांनी सगळ्यांचे फोन नंबर्स  मिळवले, आणि आम्ही प्रथम  मे 2015 मध्ये भेटलो !
30 -31 वर्षांनंतर,  कॉलेजच्या  "मुलामुलींशी " बोलताना खूप बरं वाटलं...माझं नुकतंच  गुडघ्याचं operation  झालं असल्यामुळे  मी  फक्त 'Walker' आणि  'Internet' वर होते. अशावेळी, संसारात पूर्णपणे  बुडून  गेलेले असताना, कॉलेजचे 'सोनपंखी' दिवस  अनुभवायला मिळणे, ही  सुवर्णसंधीच होती !
6-7 महिने नुसतेच chatting आणि फोनवर बोलून आमची तहान भागली नाही, तेव्हा आम्ही  पिकनिकची  तयारी केली आणि चक्क
" जांभूळपाड़ा" आणि "लोणावळ्याला " जाऊनही आलो...आधी 10, मग 20  असं करत करत आता आम्ही 40 जणांचं Get-together ही केलं.
तरी एकूण 73 जणांचा ग्रूप आहे,....बाकीच्यांनाही आमच्या 'आनंदयात्रेत' सामील करायचं  आहे.
आम्ही पाठवलेले फोटो बघून एक  एक
'मुलगा-मुलगी'  (!)   सहभागी  होत गेले....
राजू वाघ-महेश वाडेकर सारखे गायक,
संजय कुशे - अभय मेहता सारखे आयोजक,  विजय ताळगावकर म्हणजे आमचा चालता बोलता  encyclopedia च !
माधवी आमची Treasurer  ! किरण पैंगणकर  आणि अजित साटम यांचा 'हजरजबाबीपणा' .... कुणाच्या कविता...  आणि 
वय विसरून  'थिरकायला' लावणारी गाणी... 
या  'गेट-टुगेदर' मुळे आम्हाला प्रत्येकाला आपल्यातलं Hidden Talent गवसलं....
मधली 30 वर्षे जणू काळाच्या ऊदरात  गुड़ूप  झाली... आमही चक्क  20-21 वर्षांचे तरूण झालो आणि  आम्ही पुन्हा "काॅलेजियन्स" बनलो.... जुन्या मित्र- मैत्रिणींशी नव्याने मैत्री जुळली,  तीही  घट्ट  !
आता पन्नाशीच्या उंबरठ्यावर असताना, आणि संसाराच्या,  करियरच्या " Peak " वर असताना, काॅलेजमधल्या मुलांसारखी धम्माल करतो आहोत. आताच्या आमच्या दिवसांचं वर्णन मी तीनच शब्दांत करेन __ Relaxing,
                       Refreshing, &
                       Rejuvenating  !!!
-- सुजाता मोघे,
शिवाजी पार्क, दादर.