धीमं मरण !.....Slow मृत्यू !
अशीच कधीतरी अंधारात बसले असताना,
मी चाचपडते,
माझी सद्सद्विवेकबुद्धी जिवंत आहे,
की मेलीए....
गरीब बिचाऱ्या भाजीवालीशी मी जेव्हा घासाघीस करते,
भरपेट जेवल्यानंतर, एखाद्या भुकेल्या भिकाऱ्याला दुर्लक्षून जेव्हा मी पुढे जाते,
पेपरमधल्या रेपच्या,खूनाच्या किंवा आत्महत्येच्या बातम्या वाचून, हळहळण्याऐवजी,
जेव्हा मी हळूच सुस्कारा सोडते, की त्यात "माझं" कोणी नै,....
तेव्हा तेव्हा, माझी सद्सद्विवेकबुद्धी
कणाकणाने मरतच तर असते....
माझ्या AC कारमध्ये असताना, मी जेव्हा रस्ता ओलांडणाऱ्या लोकांकडे दुर्लक्ष करते,
किंवा शक्य असूनही Car Pooling टाळते,
देशातील भ्रष्टाचारावर जेव्हा निर्विकार पणे राजकारण्यांना दोष देते,
अश्याच आणखी बऱ्याच वेळा, आपला काही संबंध नसल्यासरखी वागते,
तेव्हा तेव्हा माझी सद्सद्विवेकबुद्धी कणाकणाने मरतच असते,
नव्हे, मीच तिला मारत असते....!
✍️ सुजाता

No comments:
Post a Comment